Audiobook „Nie będziecie się za mnie wstydzili” – Maria Luberadzka-Cobas

Szanowni Państwo,

Przedstawiamy dziennik Witolda Stanisława Jaroszyka, który powstawał podczas jego pobytu w Anglii w czasie II Wojny Światowej.

Witold Jaroszyk urodził się 9 kwietnia 1920 roku w Szczytnie na Mazurach, ówcześnie Ortelsburgu na terenie Prus Wschodnich. Jego rodzice (Kazimierz i Teodora) byli zagorzałymi patriotami. Ojciec wydawał czasopismo polonijne „Mazur”.

Młody Witold ukończył szkołę powszechną w Mławie, która wówczas znajdowała się na terenie Polski i tu uczęszczał do Gimnazjum im. Stanisława Wyspiańskiego. 8 kwietnia 1938 roku zrzekł się oficjalnie obywatelstwa niemieckiego – myśląc o Szkole Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie, którą ukończył. 16 sierpnia 1941 roku Jaroszyk przydzielony został do 301 Dywizjonu „Ziemi Pomorskiej”.

Stoczył wiele walk. Nocą z 26 na 27 marca 1942 roku poleciał jako pierwszy pilot z nową, niedoświadczoną załogą nad Essen. Po zrzuceniu ładunku, Wellington został trafiony nad Düsseldorfem, przez obronę przeciwlotniczą i spadł, grzebiąc we wraku całą załogę. Witold Jaroszyk zginął mając zaledwie 22 lata.

Podporucznik – Pilot Oficer – Witold Jaroszyk został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, trzykrotnie Krzyżem Walecznych, Medalem Lotniczym oraz Polowym Znakiem Pilota . Pochowany został początkowo na cmentarzu w Düsseldorfie, a po wojnie ciało jego przeniesiono na Brytyjski Cmentarz Wojenny Reichswald Forest koło Kleve.

Materiał powstał z inicjatywy Towarzystwa Miłośników Twórczości Tekli Bądarzewskiej przy współpracy z Radiem 7.